Baarden met roze strikjes……….

Als jarenlang raas ik, Lucas Bolceboos, mee met onze brommerende vrienden. Dit overigens geheel tegen wil en dank. 

Al jarenlang laat ik mij meeslepen van hotel naar hotel zonder enige invloed op te hebben op de hotelkeuze of dat er ook maar iets gedaan wordt met mijn wensen. De rollen zijn al jaren heel helder en duidelijk verdeeld, Arjan bepaald de routes en Richard heeft de vrije hand in hotelkeuzes. En ik, Lucas Bolceboos? Ik mag, als een hond in de kattenbak van m’n vader”s Volkswagen Kever” uit de jaren “70, ook mee.

Maar dit jaar maakte mijn hart een sprongetje van vreugde bij het lezen van het strak geregisseerde meeraasschema. Daar, in het midden van het meeraasschema, stonden toch echt de letters die samen het woord “motorhotel” vormden.

Al jarenlang fantaseer ik over het verblijven in een echt motorhotel maar al jarenlang razen we deze met grote snelheid voorbij. Nog nooit heb ik mogen proeven van hetgeen daar achter die hermetisch afgesloten poorten en deuren zich af moest spelen. De gedachten aan grote stoere mannen met lange ongekamde haren, gekleed in zwart leren motorjacks, afgezet met scherpe spijkers en vervaarlijke teksten als “mc the MTF’s” stuwen mijn nieuwsgierigheid alleen maar op. Luidkeels proostend waarbij de van veiligheidsglas gemaakte bierpullen bij het tegen elkaar slaan in duizenden stukjes uiteenspatten. Wiens glas heel blijft drinkt bier, wiens glas sneuvelt haalt nieuw en wordt door de rest van de groep door hem een erehaag van bebaarde mannen te laten rennen en te geselen met de riemen uit hun leren broeken. De gespen aan het uiteinde.

De vrouwen hebben baarden en snorren die niet onderdoen voor de mannelijke exemplaren en drinken hun witte wijn uit sierlijke koeiehoorns. Ze verorberen hun 500 gram hamburger voorzien van liters mayonaise met luid gegrom waarna de hond van het hotel de resten uit hun baarden mag likken.

De wenkbrauwen zorgvuldig geëpileerd met een knijptang.

Dit romantische beeld en langgekoesterde wens van mij, Lucas Bolceboos, komt eindelijk in vervulling.

Hoe groot is de deceptie als ik, Lucas Bolceboos, vandaag heb moeten vaststellen dat er helemaal geen vrouwen met baarden en snorren zijn. Er is überhaupt geen vrouw te bekennen achter de deuren van de motorhotels. Oké, de mannen hebben baarden, oftewel strak getrimde 3  -daagse stoppelbaardjes met sierlijk gesoigneerde snorretjes. In deze stoppelbaardjes prijken mooie roze strikjes. In plaats van brontosaurusribs van de BBQ eten ze salades met zaden en noten voor hun noodzakelijke proteïne behoefte. Niks geen vervaarlijk brullende Harley Davidsons. Deze hebben het veld moeten ruimen voor minimaal € 60.000.- kostende, 6 cilinders tellende, BMW’s.  

3 dagen zal ik, Lucas Bolceboos, hier moeten verblijven. 3 hele lange dagen, tegen wil en dank.

En onze vrienden? 

Onze vrienden draaiden vandaag hun rondjes in de prachtige Vogezen. Dat het weer wisselde van 30 graden naar hoosbuien en 14 graden deerden ze niet. Ze genoten en droegen roze strikjes op hun helm.

Gedesillusioneerd laat ik, Lucas Bolceboos, u voor vandaag achter met mijn gedachte……

🎀🎀🎀🎀🎀🎀🎀🎀

Tot morgen………..