Handstand op de brommer...............

Hevig in de war..................

Arjan is in de war. Hevig in de war. Wist hij het tot gister allemaal zeker, nu heeft de grote twijfel toegeslagen. Eigenlijk wist hij natuurlijk al jaren dat dit moment zou gaan komen maar kon dit gevoel altijd diep wegstoppen. Maar dat vreselijke onderhuidse gevoel knaagde verder en werd elke dag heviger en sterker. De enkele keer dat dit gevoel zo sterk was dat het aan de oppervlak kwam wist hij het dan toch zo te verbloemen dat niemand hier iets van merkte. Tot vandaag!

Het gebeurde op de Stelviopas. Een 49 haarspeldbochten tellende bergpas pie elke brommerrijder gedaan moet hebben in zijn leven. 49 strakke bochten die niet weggelegd zijn voor beginnende brommeraars.  Stijgingspercentage- en dalingspercentages van 20% en meer zijn eerder regel dan uitzondering. 
Tel daar de zithoudingshoek van Arjan op zijn supersportbrommer van 45% bij op dan kom je uit op een soort van HANDSTAND! Nu is het voor een getraind circusartiest een koud kunstje om een half uur durende handstand te maken maar op een brommer is dit zelfs voor hem een hele uitdaging. Arjan staat de hele dag in handstand op z'n brommer!

Terwijl Arjan in handstand de stijlvolle (of liever gezegd steilvolle) hairpins nam werd hij plots op de hielen gezeten door een broeder BMW. Een enorme BMWbrommer van minstens een meter breed en 3 meter lang. Een brommer die Arjan zo verafschuwd.  Een brommer zo lomp en log zou Arjan nooit bestijgen. Ingehaald worden door dit slagschip zou de tere ziel van Arjan voorgoed diep inkrassen. Deze kras zou nooit meer onzichtbaar genezen. 
Maar hoe Arjan ook zijn best deed en zijn handstand optimaliseerde de grote brommer bleef hem opjagen met het gemak van een luipaard die op een konijntje jaagt.

49 bochten lang duurde dit kat en muis spel. Het zweet gutste uit Arjan's racehelm. Z'n polsen braken bijna af onder de enorme druk die werd veroorzaakt door de snelheid en de handstand. Toen de 49e bocht was genomen stopte Arjan z'n hijgende brommer en keek hoopvol achterom hoe de coureur van de megabrommer er aan toe was. Met een grote glimlach, comfortabel rechtop zittend en de handjes in de zij kwam hij voorbij rijden. Geen centje pijn en van hem hadden er nog wel 49 bochten mogen komen.

Hij was niet ingehaald maar de twijfel was een feit. Het hoge woord kwam er uit. 
" Ik trek het niet meer! Mag ik eens op jouw brommer zitten, Ries? Ohhhhhh! Wat zit dat lekker!!! Oeps! Zei ik dat nou hardop??? Ach wat maakt het uit, ik ben 43 en oud en stram genoeg om het tijdperk supersportbrommer vaarwel te zeggen en de rest van mijn brommerende jaren door te brengen op een heerlijke comfortbrommer ala Richard.  
Misschien moet ik dan toch een andere brommer????"

Totdat de rollator komt.......

Tot morgen..
Lucas Bolceboos